De boekhouder als voorbehoedsmiddel

Wie denkt dat boekhouders saaie mensen zijn zit er toch heus behoorlijk naast. Gisteren naar Rotterdam geweest voor de intermediairdagen van de belastingdienst. Een leuker vermaak is er niet. Zet een stel (mannelijke) boekhouders bij elkaar en het resultaat ziet er als volgt uit.

aap9Aangekleed in maatpak weet de een het nog beter te vertellen dan de ander. Met het risico op boze telefoontjes van mijn con-collega’s durf ik te beweren dat hoe harder ze brullen en trommelen op de eigen borstkas hoe dubieuzer het gebral vaak is. Maar dit terzijde.

 

Gisteren had ik afgesproken met collega X (hij wil onder geen beding genoemd worden in mijn blog, dus ik heb plechtig beloofd hem onherkenbaar in dit blog weer te geven). Normaal gesproken haal ik X op en dan vertrekken wij, maar gezien mijn recente verhuizing en het feit dat ik dichter bij de metro zit besloten wij de rollen om te draaien en kwam X mij ophalen. Ik mag de hemel op mijn blote knieën danken dat dit zo afgesproken is geweest. Bij binnenkomst vroeg ik aan X of hij voor vertrek nog wat wilde drinken. Dat wilde hij wel. Omdat hij cappuccino wilde moest ik de melk uit de koelkast halen en voorover bukken. De opmerking die hij toen maakte kwam als donderslag bij heldere hemel en heel even dacht ik dat X een grapje maakte. We hebben later op de dag nog lopen gieren van het lachen om hetgeen X ontdekte toen ik voorover bukte en X heeft zich veelvuldig (en zeer terecht) op de borst geklopt dat hij mij toch echt ergens voor behoed had. Ik ben dan ook als een speer naar huis gereden om van kleding te verwisselen. Gelukkig heb ik oom agent niet gezien want met de verkeersregels kon ik het niet zo nauw nemen gezien de haast die wij nog hadden om op tijd in Rotterdam te zijn.

Wat X ontdekte zal ik u vertellen. Hij beweerde dat er een gat in mijn broek zat, waarop ik verbaasd vroeg waar dat dan was? Vol ongeloof betastte ik mijzelf op de plaats waarvan X beweerde dat het gat moest zitten maar ik voelde niets. X daarentegen voelde de absolute noodzaak om mij toch echt duidelijk te maken dat hij gelijk had, want opeens voelde ik een warme vinger prikken op de huid van mijn koude blote kont! X had geen woord te veel gezegd en heeft mij inderdaad behoed voor een behoorlijke blunder! Wie had dat kunnen denken, de boekhouder als voorbehoedsmiddel!