Kerstreclame

Wat een Kerstreclame al niet teweeg kan brengen! Zojuist bij RTL boulevard kwam de nieuwe Kerstreclame van de Plus ter sprake waarin een meisje te zien is dat van moeder naar vader gaat en vervolgens weer terug naar moeder. Overduidelijk een kind van gescheiden ouders dus. Aan het eind van de reclame schijnt het meisje de vader dan toch, hoe idyllisch, aan tafel te krijgen bij de moeder en haar nieuwe vriend. Twitter schijnt om dit reclame-meesterwerk nog net niet ontploft te zijn. Er kwamen opmerkingen voorbij waaruit je kon opmaken dat je toch wel echt op je achterhoofd gevallen moet zijn om met je ex-man aan de Kerstdis te gaan zitten.

In dat geval moet ik toch echt iets op gaan biechten. Ik ben dan namelijk niet alleen op mijn achterhoofd gevallen maar dan heb ik ook beide benen en armen gebroken, een dwarslaesie opgelopen, mijn neus gestoten en ben ik vermoedelijk door menig mens ontoerekeningsvatbaar verklaard. Het zit zo……

In het jaar 2000 ben ik gescheiden van mijn ex-man waarmee ik 2 kinderen heb gekregen. De eerste paar jaar konden we elkaars bloed wel drinken. Een echte vechtscheiding is het niet geworden, maar we liepen in die periode nu ook weer niet echt met elkaar weg. Netjes gezegd… Maar ja, de kinderen waren nog erg klein en er komt toch een moment dat je samen naar een rapportavond moet of samen naar een balletuitvoering of gewoon, omdat dat misschien beter voor de kinderen is, samen een kopje koffie drinken als de kinderen weer naar huis komen van een weekend bij hun vader. Ook komt er een moment dat je elkaar moet feliciteren omdat 1 van de kinderen jarig is, of misschien is het wel de ex-echtgenoot zelf dien jarig is. Wat moet je dan? Je mond houden en doen alsof je elkaar niet kent? Zou ook een beetje vreemd zijn.

Dus, lang verhaal kort, voordat ik het wist was het op een gegeven moment gewoonte geworden dat mijn ex-man, Peter, bij ons bleef mee eten op vrijdagavond als hij de kinderen kwam halen voor het weekend. Dat kwam hem beter uit met zijn werk en de kinderen hadden dan gegeten en hij ook waardoor ze bij hem vervolgens weer op tijd op bed lagen. Toen kwam er de periode dat ik voor een baas werkte en ik op een gegeven moment over moest werken, mijn huidige man was ook aan het overwerken. Peter heeft toen bij mij thuis voor ons allemaal eten gekookt want hij was toch vrij, heerlijke kip kerrie. En als hij dan toch kwam eten, dan liet hij ook gelijk de honden wel even uit.

Mijn huidige man, Kees en ik, kochten in 2003 een huis is Luxemburg. Peter is daar menigmaal, met of zonder kinderen, langs gekomen voor een paar dagen, gewoon voor de gezelligheid. Maar, om de verwondering nog even groter te maken, is hij daar ook samen met Kees naar toe geweest om het huis te schilderen aan de buitenkant. 1 Week zijn ze daar samen geweest en nog hebben ze de grootste lol om de muis die in huis liep maar die ze geen van beiden durfden dood te trappen, want dat was toch wel zielig.

Peter woonde de 1e paar jaar na onze scheiding in Rozenburg, maar toen hij besloot om terug te komen naar Spijkenisse, ben ik met hem samen op huizenjacht gegaan. En uiteraard, heb ik getracht een steentje bij te dragen toen hij daar in zijn nieuwe huis bezig was.Toen ons huis verbouwd moest worden, en ook mijn kantoor overigens, heeft de zwager van Peter dat op zich genomen en samen met mijn ex-schoonvader is hij gestart met de verbouwing op mijn kantoor.

Gaan we uit eten met de kinderen of vrienden, of met vrienden iets leuks doen, dan gebeurd het regelmatig dat Peter ook aanschuift. Als ik naar de makro ga zal ik altijd aan Peet vragen of hij nog wat nodig heeft en heel vaak gaat hij dan ook mee. Afgelopen maand ben ik samen met Peter naar de musical van Gloria Estefan geweest en hebben we daar gelijk een dagje Utrecht aan vastgeplakt. Voor ons is dit de gewoonste zaak van de wereld en ik kan mij oprecht enorm verbazen dat mensen dit een aparte gewaarwording vinden of hiervan opkijken in positieve zin.

Doordat we samen kinderen hebben (Peet bedankte mij op moederdag overigens voor “die 2 gedrochten”) ben je voor altijd met elkaar verbonden. Het zou in ons hoofd niet opkomen om hem alleen te laten met bijvoorbeeld Kerst als wij in Nederland zouden blijven, en omgekeerd, denkt Peter ook aan ons. 2 Jaar terug waren we met Kerst onverwacht thuis en toen was hij de 1e die aan ons vroeg of we zin hadden om Kerst bij hem te vieren. Ondanks dat we gescheiden zijn hebben we ook leuke tijden meegemaakt en zijn er nog steeds dingen waar we allebei met een goed gevoel aan terug denken. Gelukkig heb ik een man die hiermee geen problemen heeft, je zal maar zo’n jaloers geval thuis hebben zitten. Dan heb je alsnog mooi een probleem als je daar je oren naar laat hangen.

Iedereen die ons kent begrijpt gelukkig heel goed dat het nu leuk is zoals het is maar dat we niet voor niets uit elkaar zijn gegaan. Soms, als we elkaar door wat voor reden dan ook even te veel zien en spreken, dan moet ik even een time out van Peter want dan heb ik een overdosis ex-man gehad. Ik weet 100% zeker dat Peter, zonder dat hij dat ooit heeft gezegd, op zijn tijd ook een overdosis Wanda heeft gehad. Prima toch? Tussen ons zal het nooit meer “wat” worden, daarnaast moet je ook niet ambiëren om koude koffie op te warmen, dus dit is beter zo. Ik denk wel dat ik ook namens Peter spreek als ik zeg dat ik alle negatieve ophef over die reclame absoluut niet begrijp. En gelukkig maar…….